In het jaar dat het Liedboek voor de kerken veertig jaar oud is verschijnt een nieuw Liedboek. De inhoud van dit nieuwe Liedboek staat op het moment van dit schrijven nog altijd onder embargo, maar de Generale Synode van de Protestantse Kerk heeft in haar wijsheid vorige maand toch al, unaniem, besloten om het nieuwe Liedboek ongezien voor beproeving vrij te geven. Wat er intussen al is doorgesijpeld, stemt helaas niet hoopvol. Uit een interview met musicus Chris van Bruggen begrijp ik, dat een nieuw Liedboek nodig is, omdat kerken de afgelopen decennia veelkleuriger zijn geworden: "Het huidige Liedboek is ontstaan in een tijd dat de orthodoxie de overhand had. Tegenwoordig zijn er ook kerkleden die bijvoorbeeld in twijfel trekken dat Jezus de zoon van God is die aan het kruis is gestorven voor de zonden van mensen. Ook deze wat meer vrijzinnig georiënteerde stroming in de PKN en andere protestantse kringen wordt in het nieuwe Liedboek bediend." Tegelijk staan er echter ook "sterk evangelische liederen" in zoals Abba Vader. Zelfs deze liederen die de hoge heren doen denken aan het repertoire van André Hazes mogen we zingen; hoe ruimdenkend!
"Voor elk wat wils" past bij een pluriforme kerk. Volgens ds. Holwerda, secretaris van het bestuur van de Interkerkelijke Stichting voor het Kerklied is 'eenheid in verscheidenheid' typerend voor het nieuwe Liedboek. De eenheid in de verscheidenheid zal vermoedelijk echter ver te zoeken zijn. Het valt te vrezen dat het nieuwe Liedboek een onsamenhangend ratjetoe is geworden, vergelijkbaar met het verguisde Koningslied.
Mijns inziens is een groot project als dit nieuwe Liedboek volkomen achterhaald. Kerken nemen de vrijheid om uit een veelheid van bundels te zingen en een monopolie-positie voor één enkele liedbundel is echt niet meer van deze tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten