Wegwijzer

'Het woord dat voortkomt uit mijn mond… keert niet vruchteloos naar Mij terug,
niet zonder eerst te doen wat Ik wil en te volbrengen wat Ik gebied' (Jesaja 55:11)

Christenen zeggen dat de Bijbel het Woord van God is.
Maar wie zegt me dat dat waar is? Kun je dat bewijzen?
Is het niet gewoon een boek dat in de loop van eeuwen door mensen is geschreven en verzameld? En staat de Bijbel niet vol tegenstrijdigheden? Kun je er niet alle kanten mee op?
En een boek dat al zo vaak is overgeschreven en vertaald, daar moeten toch wel fouten in staan…

‘De Eeuwige sprak tot Abraham…’ ‘En God sprak tot Mozes…’
In de Bijbel kun je lezen wat mensen hebben gehoord.
Maar hoe kun je weten of ze het goed hebben gehoord?
Hoe wisten ze nou dat het God was die tot hen sprak?

>> Nooit is een profetie voortgekomen uit menselijk initiatief: mensen die namens God spraken werden daartoe altijd gedreven door de heilige Geest. (2Petrus 1:21) << schrijft Petrus…

De apostel Petrus legt er in zijn Brief grote nadruk op, dat hij ooggetuige is geweest van de heerlijkheid van Jezus. Hij heeft het niet van horen zeggen; hij heeft de hemelse heerlijkheid met eigen ogen gezien en Gods stem met eigen oren gehoord. Zijn verkondiging is dáárop gebaseerd; en niet op ‘mythen’, niet op menselijke verzinsels.
Dan wijst Petrus op de profetieën.
Die zijn betrouwbaar, zegt hij met grote stelligheid en je doet er wijs aan goed op te letten,
- waarop?: hoe God zijn beloften vervult.
Het doel waarvoor Petrus zijn Brief schrijft, is: de gemeente herinneren aan de boodschap van de apostelen. Ook als er geen ooggetuigen meer zijn, moet de gemeente toch hun getuigenis blijven vasthouden. Wat de apostelen hebben verkondigd, moet als een levende boodschap in de gemeente gehoord blijven worden; het profetische woord daar hééft de gemeente wat aan, met het oog op de situatie waarin zij zich bevindt. In deze verwarrende wereld en in de onzekerheid van de tijd geeft het woord van de profeten inzicht in Gods plannen en in zijn bedoelingen.

Er wordt in de wereld heel wat beweerd en er wordt van alles als waarheid aangeprezen. Waarom nou juist de Bijbel? Omdat, zegt Petrus, de auteurs van de Bijbelboeken niet uit eigen beweging spraken, niet op eigen gezag, maar gedreven werden door de Heilige Geest.

‘Woord van God’ is geen statisch begrip, zoals de woorden in een woordenboek… het is in beweging, het is het ‘Levende Woord’. In Jesaja 55 lazen we, dat Gods Woord altijd wat uitricht. Als Gods Woord klinkt, dan gebeurt er wat, net als toen God de aarde schiep en alles tot leven riep; het Woord van God doet wat God wil, het ‘volbrengt wat God gebiedt’.

'Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven'
(2Tim. 3:16)

De apostel Paulus schrijft een brief aan Timotheüs, om zijn jonge medewerker te versterken.
Timotheüs is aangesteld als leider van de gemeente van Efeze. Paulus heeft hem daar achtergelaten en zijn taak is om er op toe te zien dat de gelovigen daar bij de waarheid blijven.
Er zijn in Efeze mensen die het beter menen te weten, die een afwijkende leer prediken en daar mensen mee beïnvloeden; en natuurlijk heeft dat effect op Timotheüs; je kunt je goed voorstellen, dat hij minder zeker wordt in zijn optreden. Timotheüs zal gemerkt hebben, dat hij niet zoveel gezag heeft als Paulus.
Paulus bemoedigt hem en stimuleert hem om op te treden. Want Timotheüs heeft zijn gezag niet van zichzelf, maar van de Here Jezus. Niet zijn woorden, maar Gods Woord heeft gezag.

Gezag wordt ter discussie gesteld; in onze tijd zie je dat sterker dan ooit. Nee, ik ga niet allerlei mensen nu wat verwijten, maar de situatie beschrijven van de tijd waarin we leven.
Veel kinderen hebben geen respect meer voor hun ouders. Leraren op school hebben geen gezag meer tegenwoordig; als een minister een uitspraak doet, staan er korte tijd later een hele hoop berichten op twitter die hem de grond in boren; politie heeft tegenwoordig geen gezag meer, maar wordt regelmatig belemmerd in het uitvoeren van z’n taak; en wat te denken van de scheidsrechter op het voetbalveld…
Gezag wordt ter discussie gesteld. Overal kun je vraagtekens achter zetten. In de tweede helft van de 20e eeuw ontstond er een ware gezagscrisis.

Maar ten diepste is het nooit anders geweest.
Mensen zijn rebellen. Ze nemen niet zo maar iets op gezag aan. In feite ziet dat al vanaf de eerste bladzijden van de Bijbel.
De mens is geschapen om bondgenoot van God te zijn in het zorgen voor de schepping. God heeft volgens Genesis 1 en 2 de mens een andere positie gegeven dan de andere schepselen. Anders dan alle andere levende wezens hebben mensen verantwoordelijkheid.
God heeft de mens in Genesis 2 aanwijzingen gegeven; maar in Genesis 3 zegt iemand: “God zegt dat wel, maar…”; de Tegenstander maakt de mensen wijs dat God ze klein wil houden; dat het misschien niet helemáál waar is wat Hij zegt, of in elk geval niet volledig… en de mens… die heeft daar wel oren naar. Want ‘kennis is macht’.

Hoe weet je of God echt te vertrouwen is…?
Dat kun je alléén maar weten door het met Hem te wagen…

De eerste vijf boeken van de Bijbel vormen de Tora. Dat Hebreeuwse woord wordt meestal vertaald met Wet.
Wat gebeurt er als je de wet overtreedt? Vaak gebeurt er dan helemaal niets! Je moet natuurlijk wel eerst gepakt worden. Dan krijg je een bekeuring of een andere straf.
Mensen zijn rebellen, dus ze houden niet zo erg van wetten; die beperken je vrijheid.
Bij het woord ‘wet’ denken wij meteen aan het Romeins recht: als je de regels overtreedt, staat daar een bepaalde straf tegenover. Als het woord Tora dan vertaald wordt met ‘Wet’, worden we daardoor we op het verkeerde been gezet. Het woord Tora kan beter vertaald worden met ‘wegwijzer’ dan met ‘Wet’. Gods geboden zijn ‘aanwijzingen’, ze wijzen de weg naar een goed en gezond leven; ze beperken je niet in je vrijheid maar helpen je juist om je te ontplooien en tot je doel te komen!
Gods Woord is een wegwijzer. Als ik naar de stad Groningen wil en er staat bij de provinciale weg dat ik rechtsaf moet, kàn ik zeggen: ‘Mooi niet, ik ga linksaf!’ En dan kom ik bij de weg naar Zoutkamp en dan staat er weer zo’n bord dat zegt dat ik de andere kant op moet naar Groningen. ‘Dat maak ik zelf wel uit’, zeg ik dan, ‘ik laat me niet de wet voor schrijven.’ En ik rijd rechtdoor, over Lauwersoog.
Het volgen van wegwijzers is natuurlijk niet verplicht, de andere kant uitgaan is niet strafbaar, alleen ligt het niet voor de hand dat je dan toch je bestemming bereikt…..
Zo is het ook met Gods Woord. Is het verplicht om je daar aan te houden en Gods aanwijzingen te volgen? En als je dat bewust níet doet, word je dan opeens door de bliksem getroffen? Waarschijnlijk niet.
Maar God heeft ons zijn Woord gegeven omdat Hij ons liefheeft en wil dat we goed terecht komen!

Paulus wist zich / Timotheüs wist zich geroepen om het Woord van God te roepen. Ze gaven niet hun eigen mening; ze spraken niet op eigen gezag, net zo min als de profeten van weleer.
Wie zich geroepen weet om het Woord van God te verkondigen wordt met zijn gezag bekleed.
Dat is ook de betekenis van de toga die ik draag terwijl ik preek; zodat iedereen zien kan dat ik niet spreek op eigen gezag. U hoeft mij niet te geloven omdat ik het zeg.
Als het Woord van God klinkt, kan iedereen die hoort zelf besluiten of hij er gehoor aan geeft. Dat is niet verplicht. Het is wel aan te raden. Wees wijs. Want: elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven.